Bałuka Edmund

Biogrfie

Edmund Bałuka, ur. 4 VI 1933 w Machnówce k Krosna.1946 ukończył Szkołę Podstawową we Wrocance (woj. podkarpackie).

1948-1951 zatrudniony w Polskich Liniach Oceanicznych; 1951-1952 w Przedsiębiorstwie Rybackim Arka w Gdyni; 1953-1954 w Porcie Gdynia; 1954 w Polskiej Żegludze Rzecznej we Wrocławiu; 1955-1957 w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie.1956 podjął próbę ucieczki na Zachód – zatrzymany przez czechosłowacką straż graniczną. Od 1957 mieszkaniec Szczecina. 1958-1972 ślusarz, nast. dźwigowy w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. 17-22 XII 1970 uczestnik strajku okupacyjnego w Stoczni, od 20 XII członek Ogólnomiejskiego Komitetu Strajkowego, faktyczny przywódca strajku. Przewodniczący Komisji Robotniczej Stoczni, powstałej z przekształcenia KS. 24-271971 organizator i przywódca drugiego strajku w Stoczni. Od 1971 sekretarz Rady Zakładowej Związku Zawodowego Metalowców w Stoczni; w 1972 przewodniczący Zarządu Okręgowego ZZM w Szczecinie, delegat na VII Kongres Centralnej Rady Związków Zawodowych w Warszawie – jako jedyny głosował przeciwko statutowi, który potwierdzał faktyczną podległość związków zawodowych wobec PZPR. 20-21 X 1972 delegat na X Krajowy Zjazd ZZM w Katowicach.XI 1972 zwolniony z pracy w Stoczni.wyniku skomplikowanej gry operacyjnej SB, mającej na celu zneutralizowanie i zdyskredytowanie E. Bałuki, w 1973 zatrudniony w Polskiej Żegludze Morskiej w Szczecinie; 2 III 1973 wypłynął na pokładzie m/s Siekierki, opuścił statek w Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich. 1973-1981 na emigracji w Hiszpanii, Grecji, Belgii, Anglii i Francji. Od IV 1977 wydawca i redaktor naczelny wydawanego w Paryżu „Biuletynu Informacyjnego Szerszeń”, autor felietonów o tematyce społeczno-politycznej.

W 1980 organizator emigracyjnej Polskiej Socjalistycznej Partii Pracy. 21 IV 1981 powrócił do Polski, posługując się fałszywym francuskim paszportem. KZ „S” Stoczni Szczecińskiej im. A. Warskiego udzieliła mu gwarancji bezpieczeństwa. 1981-1985 zatrudniony w Stoczni. 13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Goleniowie i Wierzchowie; 3 VI 1982 (w czasie internowania) aresztowany, więziony w ZK Koronowie, 30 VI 1983 skazany przez Sąd Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy na 5 lat więzienia i pozbawienia praw obywatelskich, osadzony w ZK w Barczewie, zwolniony 11 VIII 1984 na mocy amnestii. Wiosną 1985 wyjechał z Polski, ponownie wrócił w 1989.

W 2006 odmówił przyjęcia Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski. Autor książki Listy z więzienia (Paryż 1984).

[Na podstawie Encyklopedii Solidarności: http://www.encyklopedia-solidarnosci.pl]